BENDE ANLATACAM İŞTE BANA NEEEE
siz bilmezsiniz çok eski zamanlarda evlerde öyle çeşmenin filan olmadığı zamanlarda
ankarada yaşıyoruz ama öyle evlerde su filan yok
mahallelerde ortak kullanım kuyular var
hani üzerinde bi çıkrığı olan ipin uçuna kova bağlı olur ( tv çocukları filmlerde izlemiş görmüşsünüzdür
)
canım anacığım omzunda su taşıyarak evimizi çevirirdi
daha ben ufacığım ....abim vardı birde yaramazın önde gideni
annem bizlere banyo yaptırdı omuzunda taşıdığı sularla tabii
ee evde yine su kalmadı .. kuyuda çok uzakta
şimdi bizi yanlız bırakıp suya gitse biliyor başına gelecekleri ... biz anacığımız gelene kadar toz toprağa bulanacaz yıkanmamış gibi olacaz
hadi dedi benimle geliyorsunuz .. canımıza minnet gitmezmiyiz bize gezme sayılır o
annem kuyuda sıraya girdi başladı oradaki kadınlarla konuşmaya ..
bize fırsat doğdu tabii, abimin peşine takıldım hemen . baktım abim az ilerde ki camii inşaatına gidiyor bende gittim
inşaatlarda eskiden kireç kuyusu olurdu orada gireç söndürülerdi inşaatta kullanmaya ....hey gidi hey ne günlerdi siz nerden bileceksiniz
abim "hadi kuyuya atlayalım dedi ( kuyu dediysek derin değil çukur yani ) içi kireç dolu kuyuya atladık ..... ah atlamaz olaydık
annemden ne dayak yemiştik o gün hiç unutmamam , hatta hafızamın çocukluğumdan kalan ilk verisi o dayaktır.
ama yazık kadın nasıl kızmasın değilmi omuzunda su taşıyarak çocuklarını yıkayacak ... aman gözümün önünde olsunlar diye yanında götürecek .. sonra kaşla göz arasında....
ah anacığım ah hakkın nasıl ödenir bilemem ..
abime hala derim ki sen dedin "atlayalım" diye atladık . sonrada dayağı yedik diye
o da atlamasaydın oh olmuş işte der.
