[NaLaN]

Ben Filistinli Meryem


Damlar mı yüreğinize bir katre gözyaşım
Ben Filistinli Meryem
Daha dün kaybettim annemi
Dizlerimin üstünde başı
Bir şarapnel parçasının dağladığı gögsünden
Hırıltıyla karışık son sözleri
Kulagımda çınlayarak

' kardeşine iyi bak kızım , o daha küçük
Salma onu yapayalnız sokaga ' diyordu
Ben Filistinli Meryem
Daha dün kaybettin annemi
Son bakışı gözlerimde
Nerden bileceksiniz
Anne kaybını
Bir şarapnel parçasıyla
Kapandi kucagimda annemin gözleri ?

Hiç iri siyah gözleri çakılı kaldı mı
Gözlerinize bir ölünün
Ben Filistinli Meryem
Bu yaşımda aşsızım,İşsizim
Annesiz , kimsesizim
Her an tepemde bir namlu
Yanımda bir ölüm beklemedeyim
Siz nerden bileceksiniz

Çaresizim
Hiç çaresiz kaldınız mı ?

[NaLaN]

[NaLaN]

FİLİSTİN'Lİ ÇOCUĞUN MEKTUBU


Bağışlayın beni!
Kenarlarında renkli çiçekler olan mektup kâğıtlarına yazmak isterdim.
Kelebek kanatları boyamayı,Kuşların ötüşünü dinlemeyi,
Hatta uçurtma uçurmayı da öğrenebilirdim.


Bağışlayın beni.
Top ateşleri, bomba gürültüleri arasında doğdum ben.Yaşım 13.
Ninniler yerine, makinelilerin takırtılarıyla büyüdüm.
Renklerden ilk önce, kan kırmızısını tanıdım.
Çiçeklerden önce, ölülerin arasında dolandım.
Hiç saklambaç oynayamadım kelebeklerle.
Üç yaşımdayken, en büyük abimi,
sekizimdeyken, ortancayı kaybettim.

Babamı ellerini bağlayarak götürdüklerinde dokuzundaydım.
Gömdüğümüzde onumda.
Ablam 15'inde terk etti evi.
15'inde kızlar okula gider.
17'sinde dantel örer.
Çeyiz sandığı düzer.
Bizim burada 15'inde kızlar savaşa gider.

Seçme hakkı tanımaz zorbalar bir genç kız olsan bile sana.
Ya evinde oturup ölümü bekleyeceksin.
Ha bugün, ha yarın diye diye yaşarken öleceksin. Ya da.
Ölümlerin ateşinden sesleniyorum size duyuyor musunuz?
Filistin'im ben anlıyor musunuz?

Ama yine de yaşıyorum işte.
Çünkü kanlı topraklarda büyürken yaşamayı.
Çiçek boyamayı değilse de, mezar taşlarında çiçek büyütmeyi.
Kelebek kovalamayı değil ama tüfek tutmayı öğrendik.
Sokak aralarında mermi kovanlarından oyuncak yaptık.
Patlamamış el bombaları topladık.
Mayınların üstünde sek sek oynadık.

Bu kadar nefret, bu kadar acı arasında yaşamayı.
Karanlıklar arasından güneşe bakmayı becerdik.
Onun için kocaman ve karadır gözlerimiz.
Onun için hâlâ sımsıcaktır, düşmana taş atarken nasırlaşan minik ellerimiz.

Evimizi yıktılar dün.
Bir baştan bir başa mahallemizi yaktılar.
Mermi kovanlarıyla misket oynarken biz, üzerimize bombalar attılar.
Üç arkadaşım can verdi.
Üç küçük çocuk...
Bağışlayın beni, kurtaramadım!

Sarkmıştı omzumdan aşağı kanlı kolum, uzatamadım.
Elim düştü yere, kolum çaresiz.
Kanlarımız karıştı birbirine, arkadaşlarım sessiz.
İşte orada kan kardeş olduk biz.
Gözlerim karardı önce.
Başım döndü.
Ama uyumak istemiyorum.
Uyursam arkadaşlarım bu dünyadan göçer diye korkuyorum.

Bağışlayın beni!
Tutamadım kendimi.
Yapıştırmadım alnıma, açık dursunlar diye gözbebeklerimi.
Kaybettim kan kardeşlerimi.
Yaşım 13.

Burada çocuklar çocuk olmaz.
Bebeler bile yaşamak için beşikten siper yapar.
Çünkü İsrail denilen zorbanın Amerikan bombaları,
beşiklere bile mezar kazar.
Ölümlerin içinden büyüyorum.
Minicik yüreğimle, ateşlerin arasından, öfkeyle geliyorum.
Dudaklarımdan dökülen özgürlük türkülerini duyuyor musunuz?
Filistin'im ben anlıyor musunuz?

[NaLaN]

ÇOCUKLARI KÜÇÜK KURŞUNLARLA MI VURURLAR ANNE?

Büyümek istemiyorum anne
hedef seçmektense hedef olmayi kursunlara
vurmaktansa vurulmayi seçiyorum .
Dogdum ve irkildim büyüklügü karsisinda dünyanin
Gördüm ve sasirdım açgözlülügüne insanlarin.
Insan insanin düsmani midir?
Kim kirar gönülleri,
korkmaz mi ve bilmez mi insan
bir gönül kiran onmayacaktir
ve vurdugu silah er geç dönecektir kendine
Ve insan vurdugu kadar vurulur bilmez mi?
Nedameti olmayana merhamet degil lanet edilir ancak

Çocuklari anne
Küçük kursunlarla mi vururlar
Oysa çocuk merhamet demektir biraz
Inanmaktir bir uçurtmanin degerli olduguna bir füzeden.
Bütün bilyalarimi versem, resimlerimi, topacimi
Yetmez mi anne yok etmeye yeryüzünden bütün silahlari
Bütün oyunlarda ebe olmaya raziyim yeter ki bölmesin bir bomba rüyalarimi.

Madem savas en çok bir çocugun annesiz ya da babasiz olmasi demektir,
ebelenmek ve bir daha oyuna girememektir madem
yakiyorum tahta atimi ve tabancami.
Oyunlarda ne askerim bundan sonra ne de pilot
Söz, kullanmayacagim bundan sonra sapanimi.
Siginaklara gitmek istemiyorum anne.
oynamak istemiyorum sonunda ‘elma dersem çik’ olmayan hiçbir saklambaci.
Çocuklari küçük kursunlarla mi vururlar anne
Akar mi onlarin da kanlari?

“Ne çok yorulduk büyümekten
soluklanalim biraz.”

[eyvah]

Bir taş atılır
Ta uzaklardan...
Yüreklerin tam ortasına!
Ve öyle bir ızdırap ile yere çökeriz ki
Ne başımızı kaldırmaya
Dermanımız kalır
Ne de yüreklerimizin çarpmaya..

çünkü biz hiç taş atmadık !

Ve taş atan çocukların
Yüreğini paylaşmadık!

Onlar gibi attığımız taşa karşı gelecek
Kurşunlara yüreğimizi açmadık!

Biz yıllar önce bir oturduk
Oturduğumuz yerde
oturduğumuz gibi kaldık!

Artık ayağa kalkmak istiyorum..
Bir Filistinli çocuğun yüreğinde
Bir zerre kan olmak istiyorum...

Ben bir yürek olmak istiyorum..
şu beş para etmez kalbimi ellerine verip!
Zalimlere fırlattığı
Bir taş parçası olmak istiyorum..

Bir taş parçası!

Ben o gözlerdeki umuttan
Bir parça nasiplenmek istiyorum..

Onlar giderken Rabbimize
Başları eğik olmayacak!

Dimdik yürüyecekler
O tertemiz alınlarıyla
Yürüdükleri gibi girecekler cennete!

Onlar için ne hüzün var
Ne de gözyaşı
Haline ağlayacak biri varsa
O’da bizden başkası değil !

Ama biz ağlayamayız..
Ancak yürekleri olanlar ağlar !

Keşke prangalarını kırmış
Kelepçelerini nefsine vurmuş
Bir yüreğim olsaydı..

içimde hiç tereddüt etmeden
Ateşe atlayabilecek bir yürek..

Ve keşke hayallerim olsaydı...
Her hayalimde bir taş olsaydım !

Bir Filistinli yürek beni alıp
Bir kurşuna karşı fırlatsaydı !

Belki o zaman
Kurtulabilirdim acılardan..
Belki o zaman
Başımı kaldırabilirdim biraz..

Belki o zaman
Hatırlardım bir yüreğim olduğunu !

[ozledimresulu]

"Ya Rabb! Çaresi bulunan şeyde acze, bulunmayan şeyde ye'se düşürme bizi..."


FİLİSTİNLİ ÇOCUĞUN MEKTUBU


Bu sana yazdığım ilk mektubum. Biraz heyecanlıyım. Yılların birikimi olan hasret damlalarını satırlara nakşedeceğim. Çünkü artık şeker ile parayı, sol elim ile sağ elimi birbirinden ayırt edebiliyorum. Senin yıllardır neden içerde olduğunu da artık anlıyorum ve sizlerle gurur duyuyorum. Seni tanımak resimlerde bana nasip oldu. Seni alıp götürdüklerinde ben henüz doğmamıştım. Senden beş ay sonra gözlerimi dünyaya açtım ve sen yoksun diye vekaletten melekler kulağıma ezan okudu. Annem, hem ana hem de baba oldu. Ninni yerine götürüldüğün anı tekrar tekrar dinledim annemin dudaklarından.

Senden sonra annemi çok dövmüşler ve bir o kadar da sövmüşler. Benim yaşamam da mucizeymiş. Başımda o geceye ait dipçik izleri var. İz bırakan şeyler unutulmazmış. Annemin düğümlenen boğazı, buğulanan gözleri olmasaydı seni daha iyi tanıyacaktım, ama olsun.

Sevgili babacığım!
Namazımı devamlı kılıyorum. Kur’an- Kerimi de okuyorum. Her akşam camiye düzenli gidiyorum. Namazımı da cemaatle kılıyorum. Gece yatağıma girince de sana, arkadaşlarına ve tüm dünya Müslümanlarına dua ediyorum.

Bir bayram daha geliyor. Ama sen yine yoksun baba! Bayramlarda sevinçler olurmuş. Sevenler buluşurmuş. Kurt ve kuzu dost olurmuş. Heyhat! Sol tarafım, göğsümün iç kısmı derinden derine yanıyor baba. Başımı okşayacak bir ele, tebessüm eden bir yüze, kucaklayan bir kola hasrettim. Ve bir bayram daha geliyor. Sen yine uzaksın baba!!

Anneme “babam ne zaman gelecek” diye sorup durdum. Bana “yakında yavrum” dedi. “Yakın”lar ne kadar “uzak”mış baba. Bayramlarda çocuklar anne ve babalarıyla gezmeye çıkıyorlar. Gülüp oynuyorlar. Kucak dolusu oyuncaklar, pastalar ve yeni yeni elbiseler. Bunları gördükçe küçülmek istiyorum. Büyümek ayrı bir acı veriyor. Anlamak, kavramak ne zor baba…

[Rana]

[nesli]

Ne ışıklı caddeler,
Nede yürüyen arabalar süsler
Onların hayallerini
Ellerinde sapanlarla koşuşturmaları
Ne bir saklambaç,
Nede hırsız polis oyunu
Savaşın kirli yüzünü
Annesinin rahminden düşer düşmez öğrenirler
Orta doğunun orta yerinde
Savaşın çocuklarıdır onlar,
Filistin çocukları
Kundakta tanışır kimisi ölümle,
Kimisi henüz altı yaşında
Savaş onlar için,
Hayatın bir parçası
Tanklara,silahlara karşı
Tek silahları,
Elleri ve yürekleri
Kapitalist bakışlı cellatlar için ise
Bir senaryo
Filmleri,dizileri için
Bir malzeme.
Kundakta,duvar diplerinde öldürülen
Filistin çocuklarının cansız bedenleri
Boy boy,kare kare resimlenip
Sergileniyor müzelerinde
İnanıyorumki gün gelecek
İnsanlığını unutup,
Kendi yaşamları uğruna
Bu kanlı senaryoları kuran
kapitalist bakışlı cellatlar
Bu karelerde gerçek yüzlerini gördüklerinde
Kendi insanlığından utanıp
İntiharı kurtuluş sayacakar
Kanlı elleriyle kendi boğazlarını düğümleyecekler

[VuSLat_a haSRet]

RABBİM sen filistinli ve tüm işgal altındaki kardeşlerimize yardım eyle.......AMİN
kardeşim

[eyvah]

VuSLat_a haSRet kullanıcısından alıntı

RABBİM sen filistinli ve tüm işgal altındaki kardeşlerimize yardım eyle.......AMİN
kardeşim

amiin amiin amiin.......