|
![]() |
Gelişmiş Arama |
|
| Bize Ayıracak 5 (beş) Dakikanız var mı Sıkıntınız mı var , dertlimisiniz, çaresizlik yakanızı bırak mıyor mu, Beş Dakikanızı Ayırın! |
![]() |
|
|
Seçenekler | Stil |
|
|
#1 |
|
Sadık
Giriş tarihi: May 2009 Mesajlar: 402
![]() |
Onunla tanistigimiz zaman ben 14 yasindaydim, o ise benden oldukça
yasli. Hayatina giren ilk kisi degildim ve sonuncusu da olmayacaktim kuskusuz. Herkes bu beraberlik için yasimin çok küçük oldugunu düsünüyordu. Aslinda hiç bir zaman yasinizin uygunlugu söz konusu olamaz böyle bir iliskide... Ilk önceleri sadece yakin arkadaslarimla paylastim küçük sirrimi. Sadece gönül eglendiriyordum onunla (ne kadar da aptalmisim...) Aileme anlatamazdim. Sanirim "kiyametin kopmasi" diye adlandirilan durum, olanca gerçekligi ile çikardi karsima. Gizledim, gizlendim... Baslangiçta çok seyrek bulusuyorduk. Daha sonra bulusmalarimizin sayisi artti. Gönül eglendirmek demistim ya, palavra. Çok zaman geçmesine gerek kalmadi hayatimda kapladigi yeri anlamam için. Evet, onu seviyordum. Ama yine de, aklimda hep ayni düsünce vardi: "Onun tutsagi degilim ve istedigim zaman terk edebilirim." Buyurun size ikinci palavra. Ne, zamanla hayatimin her safhasina yerlesmesini fark etmem yetti onu terk etmeme ne de annemin bizi yakalamasi. Aslinda bizi yakaladi demem yanlis. Izlerimizi buldu, ardinda biraktiklarini gördü. Kizmadi, bagirmadi, sadece kisa bir nasihat çekti. Biliyordu çünkü bulusmamizi yasaklamasinin bir sey ifade etmeyecegini. O zamana kadar gizli devam ediyordu, yine gizli kalabilirdi ne de olsa. Zaman geçtikçe birbirimize baglandik (Palavra üç... Ben ona baglandim, tabii ki onun umurunda bile degildim.). Su an dönüp geriye bakiyorum da, 12 uzun yil geçti ve veren taraf hep ben oldum. O bana sahte mutluluklar verdi sadece, bense her seyimi. Herhalde hayatta canimi verecegim tek o oldu. Onun için kavga ettim, onun yüzünden hastalandim, ama hiç bir zaman ayirmadim yanimdan, ayiramadim... Biliyordum nelere yol açtigini, görüyordum. Önce onu sevmeyi ögrendim, sonra nefret etmeyi. Beraber olmayi istemedigim anlarda bile yanimda olmaya devam ettigini gördüm. Irademi yerle bir ettigine, beni kendimle karsi karsiya getirdigine sahit oldum. Baskalarini kirdim onun yüzünden ve ben daha da fazla kirildim. Insanlarla arama girdi. Arkadaslarim ondan nefret etti çogu zaman. Hatta ben bile tiksindim bazen, ondan, bedenime ve ruhuma sinen kokusundan. Dudaklarimin her dokunusunda, ben onun ruhundan çaliyordum, o benim bedenimden. O her seferinde yeniliyordu kendini, bense gittikçe kötülesiyordum. Ama bir türlü terk edemedim. Aslinda bir kaç kez denedim ayrilmayi. Hepsinde de dönüsüm bir öncekinden güçlü oldu. Yoklugunda kivrandim hasretinden, alismaya çalistim, ama asla aklimdan atamadim. Uzun ve stresli geceler hep ev sahibim oldu. Tirnaklarimi yedim, yetmedi kuruyemise basladim. Ayrilik kilo aldirdi. Ve ben hep geri döndüm. Hatta su an bile yanimda. Ama yine de yemin ediyorum burada, hepinizin önünde: "Bir gün birakacagim, bu lanet olasica sigarayi." |
|
|
|
#2 |
|
Fedakar
Giriş tarihi: May 2008 Mesajlar: 2,440
![]() |
Ben 11 yaşıda buse kondurmaya başladım
ona
__________________
عَبَسَ وَتَوَلَّى وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ...!!!! ي حميل فقر [üzgünüm linki sadece ÜYELER göre bilir. Üye Olmak İçin TIKLAYIN...] |
|
|
|
#3 |
|
Mütevazi
Giriş tarihi: Jun 2009 Mesajlar: 22
![]() |
itirafınızı ilgiyle okudum. ben karşı cins ile bir itiraf beklerken karşıma sigara çıktı. inşaalah iradenize hakimolur ve bırakırsınız. ben 35 sene içip bırakmış biri olarak söylüyorum. hiç bir şey vazgeçilmez değildir. kararlı olun ve onu kaldırıp atın. çok mutlu olacaksınız. siz sigaranın dumanından hem daha değerlisiniz hem daha güçlüsünüz. mutlaka başaracaksınız. başarmak isteyin yeter. başarılar. sağlıklı günler dilerim
|
|
|
|
#4 |
|
Mütevazi
Giriş tarihi: Jun 2009 Mesajlar: 13
![]() |
yazıyı ılgıyle okudum arkadasım bende 2 hafta kadar oldu bıraktım ve allahın ıznıyle bulasmamayı dusunuyorum tekrar ıstedıkten sonra olmayacak bısey degıl allah yardımcımız olsun..
|
|
|
|
#5 |
|
Fedakar
Giriş tarihi: Jan 2009 Konum: Adana Mesajlar: 1,660
![]() |
one yav okudum okudum baktim ki sigara çık tı allaha şükür hiçbir bağımlılığım yok inşallahta olmaz genco kardeş sanada allah yardımcın olsun inşallah enkısa zaman da bitirirsin
__________________
1)nefsini tanıyan rabbini tanır rabbini tanıyan nefsine terbiye verir. 2)insan bir damlacık sudan yaratılmıştır annne karnına sığsalarda bu dünyaya sığmazlar. [üzgünüm linki sadece ÜYELER göre bilir. Üye Olmak İçin TIKLAYIN...] |
|
|
|
#6 |
|
Mütevazi
Giriş tarihi: Sep 2009 Konum: tatvan Mesajlar: 2
![]() |
şaşırtıcı ama güzele bi yazı
allah'ın bize emanet ettiği bu cana o iğrenç şeyle işkence ettirmeyelim.lütfen...
|
|
|
|
#7 |
|
Mütevazi
Giriş tarihi: Jun 2010 Konum: İstanbul Mesajlar: 17
![]() |
Madem öyle bir paylaşımdada ben bulunayım ;
Şuanda içiyorum bunu bilmenizi isterim. "Allen Carr" Adında bir yazardan söz edeyim size ilgincdir hiç bir yöntem bende bu kadar etkili olmamıştır. Şahsen sigarayı Keyif için içen birisiyim. Birisinin tavsiyesi üzerine bu kitabı okudum ve 2 gün sonra sigarayı bıraktım Evet kendime şaşırdım kitabı okurken bu kadar etkili olacağını düşünmemiştim ama nitekim bıraktırdı. 2 ay sonra tatilde tekrar başladım. Bu Yazarın kitabını alıp bir gözden geçirin derim bu gün bırakacak olsam tekrar bu kitap ile bırakırım. Kesinlikle etkili. pdf formatında internetten temin edebilir bir ön sezi edinip satın alabilirsiniz. Şimdiden geçmiş olsun..
__________________
Hani derler ya ben sensiz yaşayamam diye İşte ben onlardan değilim. Ben sensiz de yaşarım; Ama seninle bir başka yaşarım. N.hikmet Eğer Durup düşünecek kadar vaktin olsaydı.! Durup düşünmezdin. TheKenZo |
|
|
|
#8 |
|
Fedakar
Giriş tarihi: Sep 2009 Mesajlar: 550
![]() |
kardeş cok ilginç bir itiraf olmuş.
bende içmiyorum inşallah hiç nasip olmaz. selam ve dua ile. |
|
![]() |