[eyvah]

1- Tartışma hasede yol açar

Hadis-i şerifte, (Hased, ateşin odunu yediği gibi, hasenatı yer) buyuruldu.
(İ.Mace)
Tartışmada galip gelen de, mağlup olan da zararlıdır. Mağlup olana, (Falanca
senden daha ileri görüşlüdür) denince, galip gelene haset etmeye başlar.
Tartışmada galip gelen kimse, kendini üstün görmeye başlar. (Falanca, kendi
yoluna girmek için beni davet etmişti. Fakat kendisi hakkı görünce bizim
yolumuza girmeye mecbur kaldı) der, kendini üstün görmeye çalışır. Hadis-i
şerifte, (Allahü teâlâ, kibredeni alçaltır, tevazu edeni yükseltir)
buyuruldu. (Taberani)


2- Hakkı küçük görmeye sebep olur

Tartışmacı, kendini üstün görme hastalığından kurtulamaz. Her zaman
kendisinin hakim olmasını ister. (Niye hep kendin konuşuyorsun) diyenlere,
(Biz böyle davranmakla ilmin izzetini koruyoruz) der. Hasmının
bildirdiklerine önem vermez, onun delillerini küçük görür. Hadis-i şerifte
buyuruldu ki:
(Hakkı küçük görmek kibirdendir.) [İ.Gazali]


3- Kin tutmaya yol açar

Kendi fikrinin kabul edilmediğini gören tartışmacı, karşısındakine kin
besler, bazen ömür boyu onu affetmez. Kin bir felakettir. Hadis-i şerifte,
(Mümin kinci olmaz) buyurulmuştur. (İ.Gazali)


4- Gıybete sebep olur

Tartışmacı, hasmının sözlerini naklederek, (O şöyle dedi, ben şöyle cevap
verdim) diyerek kendini gıybetten kurtaramaz. Her ne kadar hasmının
söylediği sözleri doğru olarak nakletse bile, maksadı onun acizliğini
göstermek olduğu için, hasmı da bu konuşmalardan razı olmayacağına göre,
sözleri gıybet olur. Halbuki Allahü teâlâ gıybet etmeyi, ölü eti yemeye
benzetmiştir.


5- Övünmeye sebep olur

Tartışmacı, galip gelirse, kendini övmekten kurtaramaz. (Şu delilleri
getirerek onu susturdum) diye kendini över. Halbuki, (Çirkin olan doğru,
kişinin kendini övmesidir) denilmiştir. Allahü teâlâ da kendimizi övmekten
bizi men ederek, (Elbette Allah, kendini beğenip övünen hiç kimseyi sevmez)
buyurmaktadır. (Lokman1
Arkadaşını mağlup etmekle övünen bir cemiyette, kardeşliğin tesisi mümkün
olur mu? Övünmek, başkasını hakir, aşağı görmekten ileri gelir. Halbuki
hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Din kardeşini hakir görmek, kötülük olarak yeter.) [Müslim]


6- Kusur araştırmaya sebep olur

Tartışmacı, hasmını yenmek için onun gizli kusurlarını araştırmaktan kendini
alamaz. Nerede ne demiş, diye araştırır. Halbuki Allahü teâlâ, tecessüs
etmeyi, yani başkalarının kusurlarını araştırmayı men etmiştir. Tartışmacı,
hasmının bedeni kusurlarını imâ ile de olsa söyler. Mesela; hasmı gözlüklü
ise, (Bu gerçekler gözlükle görülmez, gerçeği görmek için gözlük kâfi
değildir) diyerek hasmının, gözündeki kusurunu, bedeni kusurlarını ilmi
noksanlığı için bir özür sayar.


7- Zarara sevinmeye sebep olur

Tartışmacı, hasmının yenilerek kötü duruma düşmesine sevinir.
Halbuki hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Kendisi için sevdiğini, din kardeşi için sevmeyen kâmil mümin olamaz.)
[Buhari]


8- Nifaka, riyaya yol açar

Tartışmacı, zahiren hasmına sevgi gösterir. O ise bu sevgisinin yalan
olduğunu bilir. Bu ise nifaktır, münafıklık alametidir. Tartışmacı halkın
gözüne, gönlüne girebilmek için bazen demagojiye sapar. Halka yaranmak ise
riyadır. Hadis-i şerifte, (Riya küçük şirktir) buyuruldu. (Taberani)
Dil ile sevgi gösterip, kalben bir mümine buğzeden, lanete müstehak olur.


9- Hakkı kabul etmemeye sebep olur

Tartışmacının nefret ettiği şey, hakkın hasmının ağzından çıkmasıdır.
Halbuki hakkı kabul etmemek büyük felakettir. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Allahü teâlânın en sevmediği kimse, hakkı kabul etmekte inat edendir.)
[Buhari]

10- İnada sebep olur

İnat, karşımızdakini aşağı görmeye, ondan nefret etmeye, ona düşmanlık
beslemeye yol açar. Hadis-i şerifte buyuruldu ki:
(Din kardeşine itiraz etme, boş konuşma, [üzücü] şaka yapma ve verdiğin
sözden cayma!) [Tirmizi

[Recep]

Allah razı olsun kardeş ellerine saglık

eyvah kardeş bu konuyu sabitle istersen.

selametle

[eyvah]

Recep kullanıcısından alıntı

Allah razı olsun kardeş ellerine saglık

eyvah kardeş bu konuyu sabitle istersen.

selametle

Ecmain insaALLAH Rabbim cümlemizden razi olsun Recep kardesim...

selam ile..

[elifbusra]

ALLAH razı olsun.

[ferhat]

Hakteala razi olsun can..

[FSM]

Peygamber Efendimiz (sav) şöyle buyuruyor; Her kim tartışmayı yarıda keserse ona cennetin kenarında bir köşk vardır ve her kim tartışmayı haklı olduğu halde yarıda keserse ona cennetin ortasında yer vardır...

[DİLSAD]

TARTIŞMA YI NEFİS İSTER ÇÜNKÜ NEFİS ÜSTÜN OLUP KENDİNİ BEĞENDİRİP KABUL ETTİRMEK İSTER.


o yüzden susmak bilmez nerede bi tartışma kokusu olsa tartışmanın göbeğine düşebilmek için can atar ............kalpler kırılı kendi kırılır ama banamısın demez ah bi üstünlük kurabilse onun için dünyalara değer.


ah bu nefislerimiz ne zaman ıslah olur ..........





GÜZEL KARDEŞİM

[bad-ı saba]

Hiç tartışmıyacakmıyız. Ben bu aralar çok tartışıyorum. Tabi tartışmak nasıl olur bilincindeyim. İnsanların susamadığı anlar oluyor ya öyle durumlarda çok kalıyorum. susmak bazen çok zor

[yasemin01]

susmakda bi yere kadar


Sizden herhangi biriniz, bir kötülük görürse onu hemen değiştirsin, eğer buna gücü yetmiyorsa diliyle değiştirsin, ona da gücü yetmiyorsa kalbiyle buğz etsin, imanın en zayıfıda budur.

[eyvah]

Dilerseniz bu noktada İmam Burhâneddin Zernûcî’ye (rh.) kulak verelim..

münâzara ( tartisma)....

- Evlâdım, bizler münâzarada biri ile konuşurken, arkadaşımızın ayağının hak yoldan kayması endişesiyle, her birimizin başı üstünde uçmasından korktuğumuz bir kuş varmış gibi davranır, ona göre hesaplı konuşurduk. Halbuki sizler konuşurken, münâzara ederken, her biriniz arkadaşınızın ayağının kaymasını (sapmasını) istiyorsunuz. Bu, arkadaşının kâfir olmasını istemek gibidir. Kim de arkadaşının kâfir olmasını isterse, arkadaşı kâfir olmadan kendisi kâfir olur. Mantık ve benzeri ilimlerle meşgul olmadaki ölçü de böyledir.”
Resûlüllah (s.a.v.) Efendimiz buyurmuşlardır ki:“Şeytan, namaz kılanların kendisine uymalarından ümidini kesmiştir. Fakat aranızda fesat çıkarmakla da yetinir.”
Yukarıda zikri geçen bu hadîs-i şerif, hakikaten de münâzaracıların bir an bile akıllarından çıkarmamaları gereken bir tehlikeyi hatırlatıyor. Fitne ve fesada sebep olabilecek faydasız münâzara ve münâkaşalardan kaçınmak lâzımdır. Bunun için de bilhassa dinî bir meselede münâzara ederken, tarafların temel İslâmî ilimlere vâkıf bulunmaları, delâleti ve sübûtu zannî olan hususlarda mutlaka müctehid imamlara uymaları gerekir.
Şimdi kendi kendimize soralım: Günümüzde cereyan eden, bilhassa basın ve medyada toplum önünde yapılan münâzara ve münâkaşalar (moda tâbiriyle tartışmalar), Müslümanlar arasında daha çok ilmin-irfânın yayılmasına mı, yoksa nefret ve düşmanlığın gelişip artmasına mı sebep oluyor? Eğer bu soruya, ilmin-irfânın yayılmasına vesîle oluyor, diye cevap verebiliyorsak, mesele yoktur.
Ancak görülen o ki; daha ziyade fitne-fesat, nefret ve düşmanlıkların artmasına sebep olmaktadır. Zira yapılan “tartışmalar”da, daha ziyade karşılıklı ayıp ve kusurların ortaya dökülmeye çalışıldığını görüyoruz. Hatta zaman zaman, itham ve iftirâ kasırgalarının estiğine de şâhit oluyoruz. Yaşadığımız bu hâdiseleri görmezlikten gelmemiz mümkün mü? Öyle ise gelin bu noktada yine kulağımızı ve gönlümüzü Sevgili Peygamberimiz’e (s.a.v.) verelim. Buyuruyor ki o yüce Resûl:
“Hidâyet üzere olan bir millet, ancak cedel (iç müdâdele, münâkaşa ve tartışmalar) ile dalâlete düşer.” Bu hadîs-i şerifi iyi düşünmek zorundayız. Zira mü’minler, biribirlerinin velîleri yani dostlarıdırlar. Şayet münâzara ve münâkaşalar aralarına kin ve düşmanlık sokuyorsa, terkedilmesi vâcip olur.